13/5/2009 - YOKLUĞUNDA ÜŞÜYORUM

Şehre yağmurlar yağıyordu,

Bereket dağıtan yağmurlar bile acımasız...

Her damlasında, özlem  ve hasret ..

Vuruyor camlara paramparça oluyor düşlerim hayallerim.

Kendimi buzdan bir camın arkasında buluyorum

Her vuruşta bir parçamı alıyor .

Buzdan iğneler olup batıyor,kanatıyor yüreğimi ellerimi,

Sensizlik şehrimde kıyametler kopuyor.

Üşüyorum sensizlikte.

Gözlerim gözlerini arıyor  gökyüzünde,

Ama gök yüzü kapalı göstermiyor bana yüzünü

Gecede özleminden tüm ışığını söndürmüş  gökyüzünden.

İkisi de  bulutlara yükleyip hüzünlerini,

Yer yüzüne yağdırmışlar gözyaşlarını,

Her damlasında kor ateşler düşüyordu,

Önümde seni bulma umutlarım,

Arkamda beni kovalayan zifiri  yalnızlık.

Sensizlik şehrimde kıyametler kopuyor,

Sensizlikte  Üşüyorum

Sen benden gitsen de ben gelirim senin bensiz kıyılarına,

Ben  geceyim  işte senin için yakamoz düşürüyorum bol bol,

Arsız dikenler yetişiyor yüreğimin toprağında.

Sensiz duygularım bölük pörçük.

Nefes almam zorlaşıyor her adımımda..

Ağlamak geliyor içimden ağlayamıyorum bile,

Dikenler batıyor sensiz yüreğime.

Ayazlar kapı eşiğinde beni beklerken.

Korkuyorum işte,

Karanlıktan değil,

Sensizlikte ölümün kalbini esir almasından.

Korkuyorum..

Her yerde seni ararken.

Üşüyorum Sensizlikte.

Üşüyorum…